ای عزیز! این حدیث گوش دار که مصطفی علیه السلام  گفت:

مَن عَشِقَ           و عَفَّ ثُمَّ کَتَمَ        فماتَ ماتَ شَهیداً؛

هر که عاشق شود

و آنگاه عشق پنهان دارد

و بر عشق بمیرد، شهید باشد.

هر چند می کوشم که از عشق در گذرم، عشق مرا شیفته و سرگردان می دارد

و با این همه، او غالب می شود و

من مغلوب. با عشق کی توانم کوشید!

کارم اندر عشق مشکل می شود

خان و مانم در سرِ دل می شود

هر زمان گویم که بگریزم ز عشق

عشق پیش از من به منزل می شود

عین القضاه همدانی

کسی می تواند تفسیری غیر از این در مورد

عشق زمینی و فرا زمینی داشته باشد