امام حسين (عليه‌ السلام):

«النَّاسُ عَبِیدُ الدُّنْيَا، والدِّینُ لَعقٌ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ یَحُوطُونَهُ ما دَرَّتْ مَعَايِشُهُمْ، فَإذا مُحِّصُوا بِالْبَلَاءِ قَلَّ الدَّیّانُونَ.»

«مردم بندگان دنیا هستند و دین لقلقۀ زبان‌شان است، تا زمانی كه آسایش‌شان برقرار باشد گرد آن می‌چرخند

و آن‌گاه که با آزمایش غربال شوند، دینداران اندک خواهند بود.»

People are the world's slaves and religion in only on their tongue, if their prosperity is

prepared for them, they will gather around the religion, but when their faith are

examined, the true believers will be little

بحار الأنوار، ج 44، ص 383