این وصف، درباره امام حسین(ع) چنین آمده است: «وصل علی

الحسین المظلوم، الشهید الرشید، قتیل العبرات و ....»«و درود

 فرست بر حسین مظلوم، شهید رشید،کشته شده اشک‌ها و...» [1]

در پاسخ باید گفت: «العبرات» از عبره است یعنی گریه‌ای که از سینه بیرون آید و کنایه از کسی است که با یادآوری مطلب و یا شخصی بغض گلویش را می‌گیرد و چشمانش اشک آلود می‌شود و مراد از اینکه امام حسین(ع) کشته شده اشک‌هاست این است که هر انسان آگاهی امام حسین(ع) و واقعه عاشورا را یاد کند، چشمانش اشک‌آلود می‌شود. شهیدی که هم یادش گریه‌آور است و هم اشک ریختن در سوگ او ثواب دارد و موجب احیای اهداف عاشورا می‌شود و امامان(ع) نیز توصیه فراوان بر عزاداری و گریستن بر مصیبت‌های آن حضرت داشته‌اند.
امام حسین(ع) می‌فرمایند: من کشته شده اشک‌هایم. [2] و باز فرمود: من کشته شده اشکم و هیچ مومنی مرا یاد نمی‌کند مگر آن که گریه کرده و بغض گلویش را بگیرد و اشک در چشمانش می‌آید. [3] و امام صادق(ع) فرمود: کشته اشک یعنی هیچ مومنی او را یاد نمی‌کند مگر گریه کند. [4]
بنابراین مراد از کشته شده اشک‌ها یعنی به خاطر اهداف بزرگ و متعالی که امام داشتند و عده‌ای نگذاشتند این اهداف در جامعه عملی شود و آن حضرت را شهید کردند بر ملت‌های آزاده چنان این غم و اندوه سنگین است که همواره بر آن حضرت اشک می‌ریزند و حسین(ع) کشته شده‌ای است که اشک‌ها در یاد او سرازیر است.
منابع
[1]. ابن طاوس، رضی الدین، اقبال الاعمال، بی‌جا، مکتب الاعلام الاسلامی، اول، 1416 هـ.ق، ج3، ص342.
[2]. قمی، شیخ عباس، منتهی الامال، بی‌جا، هجرت، ج1، ص538.
[3]. شیخ صدوق، الامالی، قم، موسسه بعثت، اول، 1417 هـ .ق، ص200.
[4]. نوری، حسین، مستدرک الوسائل، قم، ال البیت، دوم، 1408هـ .ق، ج10، ص318.